Racisme: ‘geen kleuren zien’

Een nadruk op zogeheten “kleurenblindheid en gemeenschappelijke verbinding […] kunnen houdingen binnen groepen verbeteren maar hiërarchische relaties tussen groepen versterken, wat gunstig is voor witte mensen.” Kleurenblindheid is eigenlijk een subtiele vorm van racisme die “motivatie voor actie richting gelijkheid ondermijnt.”

Goedbedoelde interventies lijken te zorgen voor tolerantie, “terwijl het aandacht afleidt van de oneerlijke behandeling onder leden van zowel dominante als benadeelde groepen. Raciale ongelijkheden op zowel maatschappelijk als individueel niveau aankaarten vereist rasbewust zijn, niet kleurenblind, om raciale verschillen te herkennen en hun basis in oneerlijke behandeling te begrijpen.”