Dierenpolitiek

Onderzoek op het gebied van (gedrags)biologie heeft duidelijk bewezen hoe niet-menselijke diersoorten hun eigen vormen van cognitie en communicatie hebben, en daarom politiek kunnen zijn.

Ten eerste bezitten dieren taal en kunnen ze zelf als politieke spelers dienen. Bijvoorbeeld kippen gebruiken alarmkreten, wat bewijst dat ze net als mensen niet slechts als ‘dingen’ instincten volgen.

Ten tweede, ook al worden dieren beïnvloed door menselijke systemen en instituties, ze worden niet gezien als politieke spelers. Dat terwijl ze wel profiteren van rechten die mensen ook hebben, zoals het recht op bescherming en huisvesting.

Ten derde tonen dieren politieke deelname door verzet tegen menselijke onderdrukking (zoals het ontsnappen uit slachthuizen) of het laten zien van voorkeuren. Zo was er een groep Nederlandse koeien die veehouders liet zien welke stand van de mobiele melkrobot ze fijn vonden. In dit geval vond er een vorm van onderbouwde argumentatie plaats in de relatie tussen mens en dier.

Het is ook zo dat verschillende diersoorten, van bijen tot vissen, collectieve beslissingen kunnen nemen.

---

Lees hier over dierentalen

Lees hier over speciesisme en kolonialisme